OVER MIJ
Hoe was het?
Vijf jaar lang leefde ik op automatische piloot in functie van het gezin.
Ik was een krak in de ene to do na de andere afvinken, alleen stonden mijn eigen dromen niet meer op die to do-lijst.
Tot het zover kwam dat ik niet eens meer wist wát ik nog graag deed als ik toch eens een moment voor mezelf had. Ik keek dan maar naar Thuis of scrolde doelloos op mijn GSM en sloot me meer en meer op in mijn cocon.
Ik haalde nog maar weinig voldoening uit het leven en had het gevoel dat ik er niet meer toe deed.
Hoe is het nu?
Mijn eigen leven opgeven was geen optie. Op het moment dat ik begon te investeren in mezelf, ontdekte ik dat open communicatie alles verandert.
Ik leerde dat expliciet waardering geven zorgt voor een positievere dynamiek en het ook makkelijker maakt zaken aan te geven die je liever anders ziet. Ik leerde dit op een verbindende manier te doen, met aandacht en respect voor de ander.
Ik ontdekte ook dat grenzen stellen en je dromen najagen niets met egoïsme te maken heeft. Door jezelf juist alle kansen te bieden, laad je helemaal op en kan je pas echt goed zorgen voor een ander.
Vandaag voel ik me energiek en levenslustig, maak ik plezier met de kinderen en voelen mijn relaties meer authentiek. Het zelfvertrouwen dat hieruit voortvloeide, zorgde ervoor dat ik na 10 jaar mijn ontslag indiende bij CM en besloot mijn droom na te jagen: zelfstandig coach worden.
Ik ben vandaag ongelooflijk gepassioneerd om andere mama’s te laten zien dat er wel degelijk een ander pad mogelijk is: één waarin je jezelf verwezenlijkt én een betere mama en partner wordt.
Door voor mezelf te kiezen, kreeg iedereen om me heen een betere versie van mij.
En het mooiste? Ik zie hoe mijn ontwikkeling ook anderen aanzet om moedige stappen te zetten, en daar word ik heel erg gelukkig van.
MIJN VISIE
Onze biologie en samenleving zorgen ervoor dat vrouwen zichzelf vanaf de zwangerschap op de achtergrond gaan zetten.
Langere moederschapsrust, borstvoeding, sociale verwachtingen… het lijkt logisch, zelfs onvermijdelijk.
Dit patroon blijft echter vaak bestaan, ook als de omstandigheden allang veranderd zijn, en daar zit het probleem.
Wat ik geloof, is dat vrouwen – als ze dat willen – zelf de verantwoordelijkheid moeten nemen om dit patroon te doorbreken.
Want het terugnemen van je eigen ruimte – je identiteit, energie en dromen – is niet egoïstisch.
Het is juist de grootste bijdrage die je kunt leveren aan je kinderen, je partner en iedereen rondom jou.
Kinderen leren niet het meest van een mama die zichzelf wegcijfert.
Ze leren van een mama die laat zien hoe je voor jezelf opkomt, grenzen stelt, en zichzelf blijft ontwikkelen.
Dat is een sterk voorbeeld voor hun eigen ontwikkeling, zowel nu als later.
Wat typeert mij als mens?
– Ik ben vegetariër en hou van eten. Je kan me geen groter plezier doen dan uitgebreid de tijd te nemen voor brunch, lunch of ’s avonds uit eten op restaurant. Het liefst zit ik dan bij een Libanees, Indiër of Italiaan. Weekendjes weg met mijn vriend of vriendinnen staan vaak in het teken van eten. Oh, en als ik niet op tijd kan eten, word ik zeer hangry 😉
– Ik hou van actieve en creatieve spelletjes met de kinderen, van ‘pak me dan, als je kan’ tot kussengevecht tot schattenzoektochten maken om bv. hun papa te verrassen met mooie tekeningen.
– Ik hou intens van dansen en zingen, en kan er heel ontroerd door worden. Zelfs van liedjes van Pommelien Thijs mee te zingen met de kindjes.
– Ik raak mega-geïnspireerd door podcasts of webinars rond zelfontwikkeling van bv. Veronique Prins of Mel Robbins en hou ervan deze inzichten te delen met mijn vriend of vriendinnen.
– Ik heb hele lange vriendschappen, met verschillende al 20 jaar (dat zeggen we niet te vaak luidop, want dan voelen we ons oud) en ik leef enorm op van tijd met ze door te brengen. Het ene moment door te lachen en te gieren, het andere moment door uitgebreide psychologische of maatschappijkritische analyses te maken.
– Mijn vriend en vriendinnen ervaren me als heel eerlijk. Wanneer ik een andere mening heb, confronteer ik hen hiermee op een liefdevolle manier. Ik geloof dat ze zo veel verder geraken dan wanneer ik meega in hun verhaal.
– Ik slaap samen met mijn kat Duts (als hij dat wil) en kies dan houdingen om hem niet wakker te hoeven maken.
– Ik ben altijd nét op tijd of een paar minuutjes te laat, maar nooit te vroeg. Ik vind dat verloren tijd en kick stiekem op deadlines.
– Ik verlies mijn GSM minstens 2 keer per dag. Je wil niet uitrekenen hoeveel tijd ik eraan verlies hem telkens te moeten zoeken. Vaak geef ik ook nog de schuld aan mijn vriend of kinderen voor het feit dat ik hem niet meer vind.
Liefs!
